انجمن
خانه‌های زنان وین از سال ۱۹۷۸ پناه، امنیت و حمایت را برای خانمها و کودکانی که قربانی خشونت هستند، فراهم می‌کنند. هدف ما ارائهٔ مکانی امن به زنان در شرایط بحرانی است؛ جایی که بتوانند به آرامش برسند، چشم‌اندازهای تازه‌ای بیابند و بطور مستقل، مسیر زندگیِ عاری از خشونتِ خود را رقم بزنند.
خدمات ما شامل اسکان امن، مشاوره روانی-اجتماعی، مداخله در بحران، مشاوره حقوقی و همچنین حمایت و همراهی در مراجعه به اداره‌ها و سازمان‌های دولتی است. علاوه بر این، ما زنان را در دستیابی به چشم‌اندازهای تازه در زندگی و تمام امور مرتبط همراهی کرده و آنان را در مسیر رسیدن به زندگی بدون خشونت توانمند می‌سازیم.
کارمندان خانه‌های امن زنان در وین دارای تحصیلات و تخصص در زمینه روان‌شناختی-اجتماعی،با تجارب طولانی‌مدت هستند وخدمات خود را بصورت محرمانه، محترمانه و با تکیه بر توانمندی‌ها و منابع فردی ارائه می‌دهند. نیازها و تصمیمات زنان همواره در مرکزتوجه و کار ما قرار دارد.
خانه‌های امن زنان در وین چیزی بیش از یک پناه‌گاه هستند. ما فعالانه برای حقوق زنان تلاش می‌کنیم، خشونت را آشکار می‌سازیم و برای جامعه‌ای تلاش می‌کنیم که در آن زنان و کودکان بتوانند در امنیت زندگی کنند؛ چرا که هر زنی حق داشتن زندگی بدون خشونت را دارد.
تأمین مالی
تأمین مالی خانه‌های زنان وین از طریق بودجه شهرداری وین، که توسط خدمات زنان وین (MA 57) در بخش شورای شهر زنان، خانم الکه هانل-تورچ (Elke Hanel-Torsch)، نمایندگی و سرپرستی می‌گردد.
مرکز مشاوره برای زنان به عنوان یک مرکز مشاوره خانواده، کمک‌هزینه مالی خود را از نهاد ریاست جمهوری (صدر اعظم اتریش)، بخش VI – خانواده و جوانان، اداره ۴/a – این بحش وظیفه‌اش مدیریت خدمات مشاوره و همچنین توزیع بودجه و کمک‌های مالی برای خانواده‌ها و مراکز حمایتی است؛ و به همین دلیل به مراکز مشاوره هم بودجه می‌دهد.
همراهی روان‌شناختی-اجتماعی و حقوقی در مراحل دادگاه (پرونده‌های قضایی)، از سوی وزارت دادگستری فدرال حمایت مالی می‌شود.
پروژه ««گفتگو جهت شفاف‌سازی شرایط یا Klärungsgespräche » از طرف وزارت فدرال زنان، علم و تحقیقات حمایت مالی می‌شود.
مرکز مشاوره «Perspektive:Arbeit یا «چشم‌اندازکاری»» از سوی اداره کار وین (AMS) حمایت مالی می‌شود.
تاریخچه
انجمن خانه‌های امن زنان وین در سال ۱۹۷۸ تأسیس شد. در این بخش، مروری بر تاریخچه این انجمن و مهم‌ترین تغییرات سیاسی ارائه می‌شود.
2026
خانه‌های امن زنان وین از هویت بصری جدید (برندینگ) و وب‌سایت جدیدی با تمرکز بر دسترسی‌پذیری آسان (کاهش موانع) رونمایی می‌کنند.
2024
دستورالعمل راهنمای برخورد با خشونت در رابطه با حق سرپرستی و حق ملاقات از سوی وزارت دادگستری فدرال منتشر می‌شود. این راهنما، شیوه‌نامه‌ای را برای قضات در برخورد با مسئله خشونت در پرونده‌ها و دادرسی‌های حقوقی (مدنی) ارائه می‌دهد.
2023
سومین خانه امن زنان وین به خانه‌ای امن برای زنان جوان تغییر کاربردی می‌یابد. در اینجا، زنان ۱۶ تا ۲۵ ساله از پشتیبانی و مشاوره‌ای متناسب با نیازهای این گروه هدف برخوردار می‌شوند.
2022
پنجمین خانه زنان وین افتتاح می‌شود. در مجموع، این انجمن اکنون ۱۱۴ مکان برای زنان و ۱۱۴ مکان برای کودکان دارد.
مرکز مشاوره «Perspektive:Arbeit» (چشم‌انداز: اشتغال) افتتاح می‌شود. در اینجا، زنان آسیب‌دیده از خشونت در زمینه ورود یا بازگشت به بازار کار مورد حمایت قرار می‌گیرند.
2019
اقدامات حفاظتی از قانون حمایت در برابر خشونت گسترش می‌یابد. ممنوعیت جامع نزدیک شدن (Annäherungsverbot) معرفی می‌شود.
2018
خانه‌های زنان وین چهلمین سالگرد تأسیس خود را جشن می‌گیرند. در چارچوب این جشن، نمایشگاهی درباره تاریخچه در موزه فرهنگ عامه (Volkskundemuseum) برگزار می‌شود.
2017
مرکز مشاوره این انجمن خدمات خود را برای ارائه مشاوره تخصصی در زمینه خشونت سایبری (خشونت در فضای مجازی) گسترش می‌دهد و به صورت هدفمند دانش تخصصی لازم را کسب می‌کند تا بهترین حمایت ممکن را به زنان آسیب‌دیده — هم در مشاوره روانی-اجتماعی و هم در مشاوره حقوقی و همراهی در مراحل دادرسی — ارائه دهد.
2016
گزارش همایش «روح آسیب‌دیده» حاوی مقالات روز از حوزه پژوهش و تجربه عملی، و همچنین در راستای تبادل نظر بین‌رشته‌ای برای بهبود وضعیت زنان مبتلا به بیماری‌های روانی و آسیب‌دیده از خشونت و فرزندانشان منتشر می‌شود.
2014
همگام با بئاته ویمر-پوخینگر (Beate Wimmer-Puchinger)، مسئول سلامت شهر وین، و موسسه کارماسین (Karmasin Institute)، پژوهشی در زمینه خشونت روانی انجام می‌شود. علاوه بر این، گزارش همایش با عنوان «بدون من تو هیچ نیستی – خشونت روانی در خانواده» به مناسبت سی‌وپنجمین سالگرد تأسیس انجمن خانه‌های امن زنان وین منتشر می‌شود.
مرکز مشاوره انجمن به منطقه ۱۲ منتقل می‌شود. ساختمان جدید دارای فضاهایی کاملاً دسترسی‌پذیر و بدون مانع است تا شرایط رفت‌وآمد برای همه به‌راحتی فراهم باشد.
2013
به مناسبت سی و پنجمین سالگرد تأسیس انجمن، موضوع «خشونت روانی» مورد بررسی قرار می‌گیرد و یک کنفرانس تخصصی در این زمینه برگزار می‌شود.
2012
دومین خانه زنان وین که نیاز به بازسازی داشت، پس از تقریباً ۳۰ سال به خانه‌ای جدید منتقل می‌شود.
2011
انجمن خانه‌های امن زنان وین با همکاری الفریده فروشل (Elfriede Fröschl) پژوهشی را در مورد «خشونت جنسی علیه زنان» انجام می‌دهد. نتائج نشان می‌دهد که بسیاری از زنانی که تحت تأثیر خشونت جسمی و روانی قرار گرفته‌اند، خشونت جنسی را نیز تجربه کرده‌اند (۶۲٪ از ساکنان خانه‌های امن)، اما تقریباً هیچ صحبتی از آن نمی‌کنند. این پژوهش در همایش تخصصی «… خودت مقصری!؟» که با همکاری اورژانس حمایت از زنان شهر وین برگزار می‌شود، ارائه می‌گردد.
اتریش کنوانسیون استانبول Istanbul Konvention را امضا می‌کند، یک توافق‌نامه در سطح اتحادیه اروپا برای مبارزه با خشونت علیه زنان.
2008
این انجمن سی‌امین سالگرد تأسیس خود را جشن می‌گیرد؛ به همین مناسبت، از یک سو همایش تخصصی «۳۰ سال خانه‌های امن: حمایت از زنان، حمایت از کودکان» برگزار می‌شود و از سوی دیگر، کتاب «در آغاز بسیار عاشق بودم» نوشته کارین برگر (Karin Berger) و آندرئا برم (Andrea Brem) در کتابخانه ملی رونمایی می‌گردد.
2006
بخش مسکن‌های انتقالی (اسکان موقت آسیب‌دیدگان Übergangswohnbereich ) توسعه می‌یابد و تیمی اختصاصی از مددکاران و مشاوران زن برای هدایت و پشتیبانی آن مستقر می‌شود.د.
2005
خطِ تلفنی امدادِ اضطراریِ مرکزیِ خانه‌های امن زنان وین راه‌اندازی می‌شود. این مرکز به‌صورت ۲۴ ساعته و شبانه‌روزی با شمارهٔ ۲۲ ۷۷ ۰۵ در دسترس است و تمامی امور مربوط به پذیرش در خانه‌های امن را به شکل متمرکز مدیریت می‌کند.
2002
به دلیل ظرفیت بالای خانه‌های زنان، چهارمین خانه زنان وین افتتاح می‌شود.
اولین خانه زنان وین به مکان‌های بزرگ‌تر منتقل می‌شود.
1999
بخش اقامت موقت Übergangswohnbereic با اجاره یک خانه اقامتی موقت گسترش می‌یابد.
مرکز مشاوره بزرگ‌تر شده و به مکان‌های بزرگ‌تر و مرکزی‌تر منتقل می‌شود.
1997
قانون حمایت در برابر خشونت با همکاری چند نهاد تدوین می‌شود که در سال ۱۹۹۷ به اجرا در می‌آید. این قانون به قربانیان خشونت خانگی امکان می‌دهد در محیط آشنای خود بمانند، در حالی که فرد خشن باید خانه مشترک را ترک کند. برای حمایت از قربانیان، مراکز مداخله (امروزه مراکز حمایت در برابر خشونت) تأسیس می‌شوند.
با همکاری و تعامل میان‌نهادی، «قانون حمایت از خشونت Gewaltschutzgesetz» تدوین می‌شود که در سال ۱۹۹۷ به اجرا درمی‌آید. این قانون امکان آن را فراهم می‌سازد تا آسیب‌دیدگانِ خشونت‌های خانگی بتوانند در محیطِ آشنای زندگیِ خود باقی بمانند، در حالی که فردِ خشونت‌گر موظف است خانهٔ مشترک را ترک کند. همچنین برای پشتیبانی از قربانیان، مراکز مداخله (که امروز با نام مراکز حمایت از خشونت Gewaltschutzzentren شناخته می‌شوند) تأسیس می‌گردند.
1996
سومین خانه زنان وین افتتاح می‌شود. علاوه بر این، خانه‌های زنان وین همکاری و آموزش سایر گروه‌های شغلی، مانند بخش بهداشت و مربیان، را تقویت می‌کنند.
1993
انجمن خانه‌های امن زنان وین اقدام به اجارهٔ آپارتمان‌هایی برای زنانی می‌کند که دیگر در معرض خشونت حاد نیستند، اما همچنان به پشتیبانی‌های روانی-اجتماعی نیاز دارند. با این اقدام، بخش مسکن‌های انتقالی (Übergangswohnbereich) به‌صورت رسمی پایه‌گذاری می‌شود.
1992
علاوه بر خدمات‌رسانی به زنان و کودکانی که در خانه‌های امن ساکن هستند، مشاوره‌های سرپایی و تلفنیِ متعددی نیز به زنانی ارائه می‌شود که آسیب‌دیده از خشونت هستند اما نیازی به اسکان در خانهٔ امن ندارند. در همین راستا و به منظور ارائهٔ حمایت‌های فرادید و متناسب با نیازهای این گروه، «مرکز مشاورهٔ زنان» پایه‌گذاری می‌شود.
1989
همکاری با نیروهای انتظامی از طریق برگزاری دوره‌های آموزشیِ «حمایت در برابر خشونت» برای دانشجویان دانشکدهٔ پلیس گسترش می‌یابد. این دوره‌ها بطور مستقیم توسط کارشناسان و کارکنان زنِ «خانه‌های امن زنان وین» تدریس و اجرا می‌شوند.
1980
در پی افزایش چشمگیر تقاضا و نیاز موجود، دومین خانهٔ امن زنان وین افتتاح می‌شود. در آن زمان، هنوز هیچ خانهٔ امنی برای زنان در سایر ایالت‌های اتریش وجود نداشت.
1978
انجمن خانه‌های امن زنان وین تأسیس می‌شود و نخستین خانهٔ امن زنان در اتریش، کار خود را در شهر وین آغاز می‌کند. این اقدام با ابتکار و هم‌پیمانیِ جمعی از دانشجویان زنِ «آکادمی علوم اجتماعی» شکل گرفت؛ حرکت ارزشمندی که از حمایتِ همه‌جانبهٔ زنانِ سیاستمدار، «یوحانا دوهنال Johanna Dohnal» و «ایرمتراوت کارلسون Irmtraut Karlsson» نیز برخوردار بود.
