انجمن
خانههای زنان وین از سال ۱۹۷۸ پناه، امنیت و حمایت را برای خانمها و کودکانی که قربانی خشونت هستند، فراهم میکنند. هدف ما ارائهٔ مکانی امن به زنان در شرایط بحرانی است؛ جایی که بتوانند به آرامش برسند، چشماندازهای تازهای بیابند و بطور مستقل، مسیر زندگیِ عاری از خشونتِ خود را رقم بزنند.
خدمات ما شامل اسکان امن، مشاوره روانشناحتی- اجتماعی، مداخله در بحران، مشاوره حقوقی و همچنین حمایت و همراهی در پیگیری امور اداری و ارتباط با سازمانها است. علاوه بر این، ما زنان را درمسیر توسعه دیدگاههای جدید زندگی و تمامی مسائل مرتبط با آن، حمایت میکنیم وآنان را در مسیر رسیدن به زندگی بدون خشونت توانمند میسازیم.
کارمندان خانههای امن زنان در وین دارای تحصیلات و تخصص در زمینه روانشناختی-اجتماعی،با تجارب طولانیمدت هستند وخدمات خود را به صورت محرمانه، محترمانه و با تکیه بر توانمندیها و منابع فردی ارائه میدهند. نیازها و تصمیمات زنان همواره در مرکزتوجه و کار ما قرار دارد.
خانههای زنان در وین فراتر از یک سرپناه حمایتی هستند. ما فعالانه برای حقوق زنان تلاش میکنیم، خشونت را آشکار میسازیم و برای جامعهای که در آن زنان و کودکان بتوانند با امنیت زندگی کنند، گام برمیداریم. زیرا هر زنی حق دارد زندگی بدون خشونت داشته باشد.
تأمین مالی
تأمین مالی خانههای زنان وین از طریق بودجه شهرداری وین، که توسط خدمات زنان وین (MA 57) در بخش شورای شهر زنان، خانم الکه هانل-تورچ (Elke Hanel-Torsch)، نمایندگی و سرپرستی میگردد.
مرکز مشاوره برای زنان به عنوان یک مرکز مشاوره خانواده، کمکهزینه مالی خود را از نهاد ریاست جمهوری (صدر اعظم اتریش)، بخش VI – خانواده و جوانان، اداره ۴/a – این بحش وظیفهاش مدیریت خدمات مشاوره و همچنین توزیع بودجه و کمکهای مالی برای خانوادهها و مراکز حمایتی است؛ و به همین دلیل به مراکز مشاوره هم بودجه میدهد.
همراهی روانشناختی-اجتماعی و حقوقی در مراحل دادگاه (پروندههای قضایی)، از سوی وزارت دادگستری فدرال حمایت مالی میشود.
پروژه ««گفتگو جهت شفافسازی شرایط یا Klärungsgespräche » از طرف وزارت فدرال زنان، علم و تحقیقات حمایت مالی میشود.
مرکز مشاوره «Perspektive:Arbeit یا «چشماندازکاری»» از سوی اداره کار وین (AMS) حمایت مالی میشود.
تاریخچه
انجمن خانههای زنان وین در سال ۱۹۷۸ تأسیس شد. در اینجا مروری بر تاریخچه این انجمن وتحولات سیاسی مرتبط ان ارائه خواهد شد.
2026
خانههای امن زنان وین با ظاهری مدرن و وبسایتی جدید با تمرکز برکاهش موانع در دسترس قرار میگیرند.
2024
دستورالعمل یا راهنمای عملی نحوه مواجهه با خشونت در ارتباط با حق حضانت و حق دیدار با فرزند، از سوی وزارت دادگستری فدرال منتشر میشود. این شیوه نامه، راهنمایی را در اختیار قضات قرار میدهد تا در پروندههای حقوقی (مدنی) با موضوع خشونت برخورد مناسبی داشته باشند.
2023
سومین خانه امن زنان در وین،تغییر ماهیت کاری پیدا میکند و برای استفاده «زنان جوان» اختصاص داده میشود. در این مرکز، خدمات حمایتی و مشاوره بر اساس نیازهای خاص دختران و زنان ۱۶ تا ۲۵ سال ارائه میشود.
2022
پنجمین خانه زنان وین افتتاح میشود. در مجموع، این انجمن اکنون ۱۱۴ مکان برای زنان و ۱۱۴ مکان برای کودکان دارد.
مرکز مشاوره «Perspektive:Arbeit » افتتاح میشود. در اینجا، زنان قربانی خشونت برای ورود مجدد به بازار کار (یا شروع مجدد) حمایت دریافت میکنند.
2019
اقدامات حفاظتی از قانون حمایت در برابر خشونت گسترش مییابد. ممنوعیت جامع نزدیک شدن (Annäherungsverbot) معرفی میشود.
2018
خانههای زنان وین چهلمین سالگرد تأسیس خود را جشن میگیرند. در چارچوب این جشن، نمایشگاهی درباره تاریخچه در موزه فرهنگ عامه (Volkskundemuseum) برگزار میشود.
2017
مرکز مشاورهٔ این انجمن، خدمات خود را بهویژه در زمینهٔ خشونتهای فضای مجازی (سایبری) گسترش میدهد. این مرکز با کسب دانش و تخصص لازم، تلاش میکند تا بهترین حمایت ممکن را از زنان آسیبدیده بهعمل آورد؛ حمایتی جامع که هم مشاورههای روانی-اجتماعی و هم پیگیریهای حقوقی و همراهی در مراحل دادگاه را در بر میگیرد.ی
2016
مجموعه مقالات همایش با عنوان «روانِ آسیبدیده» منتشر شد. این اثر حاوی جدیدترین یافتههای پژوهشی و تجربیات عملی است و با هدف ایجاد گفتگوی میانرشتهای به چاپ رسیده تا راهکارهایی کاربردی برای بهبود شرایط زندگیِ زنانی که همزمان درگیر بیماریهای روانی و آسیبهای ناشی از خشونت هستند، و همچنین فرزندانشان ارائه دهد.
2014
با همکاری «بئاته ویمر-پوخینگر Beate Wimmer-Puchinger»، نمایندهٔ امور سلامت شهرداری وین، و «مؤسسهٔ کارماسین Karmasin Institut»، پژوهشی جامع در زمینهٔ خشونت روانی انجام میشود. علاوه بر این، به مناسبت سیوپنجمین سالگرد تأسیس «انجمن خانههای امن زنان وین» و برگزاری همایشی ویژه، گزارشِ کاملِ این همایش با عنوان «بدون من تو هیچ نیستی Ohne mich bist du nichts – خشونت روانی در خانواده– Psychische Gewalt in der Familie» به چاپ میرسد.
مرکز مشاوره انجمن به منطقه ۱۲ منتقل میشود. ساختمان جدید دارای فضاهایی کاملاً دسترسیپذیر و بدون مانع است تا شرایط رفتوآمد برای همه بهراحتی فراهم باشد.
2013
به مناسبت سی و پنجمین سالگرد تأسیس انجمن، موضوع «خشونت روانی» مورد بررسی قرار میگیرد و یک کنفرانس تخصصی در این زمینه برگزار میشود.
2012
دومین خانه زنان وین که نیاز به بازسازی داشت، پس از تقریباً ۳۰ سال به خانهای جدید منتقل میشود.
2011
انجمن خانههای زنان وین با الفریده فرشل مطالعهای در مورد «خشونت جنسی علیه زنان» انجام میدهد. نتایج نشان میدهد که بسیاری از زنانی که قربانی خشونت فیزیکی و روانی هستند، خشونت جنسی را نیز تجربه کردهاند (۶۲٪ از ساکنان خانههای زنان)، اما به ندرت در مورد آن صحبت میکنند. این مطالعه در کنفرانسی با عنوان «… تقصیر خودت بود!؟» که با همکاری خط اضطراری زنان شهر وین برگزار شد، ارائه میشود.با همان نگارشِ شیوا، روان و اصیل فارسی، این بخش نیز بازنویسی شد:
«انجمن خانههای امن زنان وین با همکاری «الفریده فرشل Elfriede Fröschl»، پژوهشی را با موضوع «خشونت جنسی علیه زنان Sexualisierte Gewalt gegen Frauen» انجام میدهد. یافتههای این پژوهش نشان میدهد بسیاری از زنانی که قربانی خشونتهای جسمی و روانی شدهاند، خشونت جنسی را نیز تجربه کردهاند (۶۲ درصد از ساکنان خانههای امن زنان)، اما بهندرت دربارهٔ آن سخن میگویند. نتایج این مطالعه در همایش تخصصیِ «… تقصیر خودت است؟! – !?selber schuld» که با همکاری «خط امداد اضطراری زنان در شهرداری وین» برگزار گردید، ارائه میشود.
اتریش کنوانسیون استانبول Istanbul Konvention را امضا میکند، یک توافقنامه در سطح اتحادیه اروپا برای مبارزه با خشونت علیه زنان.
2008
انجمن سیامین سالگرد خود را جشن میگیرد و از یک سو کنفرانس تخصصی «۳۰ سال خانههای زنان: پناهگاه برای زنان، پناهگاه برای کودکان– 30 Jahre Frauenhäuser: Schutz für Frauen, Schutz für Kinder» را برگزار میکند و از سوی دیگر، کتاب «در ابتدا من بسیار عاشق بودم Am Anfang war ich sehr verliebt» نوشته کارین برگرKarin Berger و آندریا برم Andrea Brem در کتابخانه ملی رونمایی میشود.
2006
بخش مسکنهای انتقالی (اسکان موقت آسیبدیدگان Übergangswohnbereich ) توسعه مییابد و تیمی اختصاصی از مددکاران و مشاوران زن برای هدایت و پشتیبانی آن مستقر میشود.د.
2005
خطِ تلفنی امدادِ اضطراریِ مرکزیِ خانههای امن زنان وین راهاندازی میشود. این مرکز بهصورت ۲۴ ساعته و شبانهروزی با شمارهٔ ۲۲ ۷۷ ۰۵ در دسترس است و تمامی امور مربوط به پذیرش در خانههای امن را به شکل متمرکز مدیریت میکند.
2002
به دلیل ظرفیت بالای خانههای زنان، چهارمین خانه زنان وین افتتاح میشود.
اولین خانه زنان وین به مکانهای بزرگتر منتقل میشود.
1999
بخش اقامت موقت Übergangswohnbereic با اجاره یک خانه اقامتی موقت گسترش مییابد.
مرکز مشاوره بزرگتر شده و به مکانهای بزرگتر و مرکزیتر منتقل میشود.
1997
قانون حمایت در برابر خشونت با همکاری چند نهاد تدوین میشود که در سال ۱۹۹۷ به اجرا در میآید. این قانون به قربانیان خشونت خانگی امکان میدهد در محیط آشنای خود بمانند، در حالی که فرد خشن باید خانه مشترک را ترک کند. برای حمایت از قربانیان، مراکز مداخله (امروزه مراکز حمایت در برابر خشونت) تأسیس میشوند.
با همکاری و تعامل میاننهادی، «قانون حمایت از خشونت Gewaltschutzgesetz» تدوین میشود که در سال ۱۹۹۷ به اجرا درمیآید. این قانون امکان آن را فراهم میسازد تا آسیبدیدگانِ خشونتهای خانگی بتوانند در محیطِ آشنای زندگیِ خود باقی بمانند، در حالی که فردِ خشونتگر موظف است خانهٔ مشترک را ترک کند. همچنین برای پشتیبانی از قربانیان، مراکز مداخله (که امروز با نام مراکز حمایت از خشونت Gewaltschutzzentren شناخته میشوند) تأسیس میگردند.
1996
سومین خانه زنان وین افتتاح میشود. علاوه بر این، خانههای زنان وین همکاری و آموزش سایر گروههای شغلی، مانند بخش بهداشت و مربیان، را تقویت میکنند.
1993
انجمن خانههای امن زنان وین اقدام به اجارهٔ آپارتمانهایی برای زنانی میکند که دیگر در معرض خشونت حاد نیستند، اما همچنان به پشتیبانیهای روانی-اجتماعی نیاز دارند. با این اقدام، بخش مسکنهای انتقالی (Übergangswohnbereich) بهصورت رسمی پایهگذاری میشود.
1992
علاوه بر خدماترسانی به زنان و کودکانی که در خانههای امن ساکن هستند، مشاورههای سرپایی و تلفنیِ متعددی نیز به زنانی ارائه میشود که آسیبدیده از خشونت هستند اما نیازی به اسکان در خانهٔ امن ندارند. در همین راستا و به منظور ارائهٔ حمایتهای فرادید و متناسب با نیازهای این گروه، «مرکز مشاورهٔ زنان» پایهگذاری میشود.
1989
همکاری با نیروهای انتظامی از طریق برگزاری دورههای آموزشیِ «حمایت در برابر خشونت» برای دانشجویان دانشکدهٔ پلیس گسترش مییابد. این دورهها بطور مستقیم توسط کارشناسان و کارکنان زنِ «خانههای امن زنان وین» تدریس و اجرا میشوند.
1980
در پی افزایش چشمگیر تقاضا و نیاز موجود، دومین خانهٔ امن زنان وین افتتاح میشود. در آن زمان، هنوز هیچ خانهٔ امنی برای زنان در سایر ایالتهای اتریش وجود نداشت.
1978
انجمن خانههای امن زنان وین تأسیس میشود و نخستین خانهٔ امن زنان در اتریش، کار خود را در شهر وین آغاز میکند. این اقدام با ابتکار و همپیمانیِ جمعی از دانشجویان زنِ «آکادمی علوم اجتماعی» کلید خورد؛ حرکت ارزشمندی که از حمایتِ همهجانبهٔ زنانِ سیاستمدار، «یوحانا دوهنال Johanna Dohnal» و «ایرمتراوت کارلسون Irmtraut Karlsson» نیز برخوردار بود.