کودکان در خانه‌ی امن زنان

در بخشِ کودکان، بانوانی با تحصیلات و تخصص در زمینه‌هایِ روانی‌اجتماعی مشغول به فعالیت هستند که مادران و فرزندان را در مواجهه با دغدغه‌ها، چالش‌ها و خواسته‌هایشان مشاوره داده و همراهی می‌نمایند.

کودکان از سنِ سه سالگی، از مشاورِ اختصاصیِ خود در خانهٔ امنِ زنان برخوردار می‌گردند. بخشِ کودکانِ ما در زمینه‌های زیر به ارائهٔ مشاوره و راهنمایی می‌پردازد:

• اشکالِ گوناگونِ خشونت و پیامدهایِ آن، همچنین اثراتِ شواهد و ناظرِ خشونت بودن
• برنامه‌ ریزی برایِ حفظِ امنیت و ایمنی
• مصلحت و رفاهِ کودک (Kindeswohl)
• همراهی در بحران‌ها و مدیریتِ فشارهایِ روانی
• حق حضانت و حق ملاقات با پدر
• مدرسه و کودکستان
• پشتیبانی در ارتباط با سایرِ نهادها و سازمان‌ها (برای نمونه: ادارهٔ حمایت از کودکان و نوجوانان -MA11)
• دورنماسازی و ترسیمِ چشم‌اندازهای آینده
• مشاوره‌ی تربیتی و کار بر روی روابط خانوادگی
• ارتباط‌دهی به مراکزِ خدماتِ پزشکی و درمانی
• ارتباط‌دهی به مراکزِ روان‌درمانی
• ارتباط‌دهی به خدماتِ همراهی در مراحلِ دادرسی و حقوقی (Prozessbegleitung)

در خانهٔ امنِ زنان و در همکاری با سازمان‌هایِ بیرونی، ما خدمات و تسهیلاتِ متعددی ارائه می‌دهیم. این خدمات عبارتند از:

• مشاوره فردی
• مداخله در بحران
• خدمات , برنامه‌ها و جلساتِ گروهی
• حرکت‌درمانی، هنردرمانی و نقاشی‌درمانی
• برنامه‌هایِ فراغت و گردش‌هایِ تفریحی و اردوها
• هدایتِ تحصیلی و پشتیبانی در یادگیری
• گروه‌های ویژهٔ مادر و نوزاد
• مراقبت و نگهداری از کودک

خانهٔ امنِ زنان، پناهگاهی برایِ دستیابی به امنیت است. بخشِ کودکانِ ما کانونِ توجهِ خود را بر محورِ وجودِ کودک قرار داده است. ما کوشا هستیم تا از طریقِ گفتگو و ارائهٔ خدماتِ گوناگون، کودکان را در مواجهه با شرایطِ موجود یاری رسانده و توانمند سازیم.

کودکان و نوجوانان همواره شاهد و متوجهِ خشونت در محیطِ خانواده می‌شوند؛ حتی اگر خود به‌طورِ مستقیم هدفِ ضرب و جرح یا آسیب قرار نگرفته باشند. به این وضعیت «تجرّبِ واسطه‌ایِ خشونت» (یا خشونتِ مشاهده‌شده) می‌گویند.

بخشِ کودکانِ ما در خانهٔ امن، فرزندان را به عنوانِ افرادِ مستقلی می‌نگرد که خود مستقیماً آسیب دیده‌اند و دارایِ حقوق و نیازهایِ منحصر به فردِ خویش هستند. از این رو، هر کودک در مسیرِ دغدغه‌ها و خواسته‌هایش به صورتِ فردی موردِ حمایت قرار می‌گیرد.

ما در کنارِ یکدیگر بر رویِ موضوعاتِ زیر تمرکز و فعالیت می‌کنیم:

• کاهش ترس
• نامگذاری و شناسایی خشونت
• کشف و تقویتِ عواملِ حمایتیِ بیرونی و درونی
• تقویت اعتماد به‌ نفس
• آگاهی‌بخشی در خصوصِ نقش‌هایِ جنسیتی و کلیشه‌هایِ رفتاری
• چگونگی حل مسالمت‌آمیز اختلافات و تعارض‌ها
• تعیین مرزها و احترام به مرزهای دیگران

زنانه، پناهگاهی امن است که در آن، شادی و بازی نیز نباید به فراموشی سپرده شود. از این رو، هر خانه دارای ویژگی‌های زیر است:

• فضای بیرونی
• سالن ورزش
• اتاق بازی
• اتاق نوجوانان

با فرزندان خود درباره مدت زمانی که در خانه امن (پناهگاه زنان) می‌گذرانید صحبت کنید. کودکان بیش از هر چیز به آگاهی، درک درست و احساس امنیت نیاز دارند. هنگام توضیح دادن این موضوع، حتما سن و میزان درک فرزندتان را مد نظر قرار دهید.

نکته حائز اهمیت این است که:

• حتی‌الامکان با فرزندان خود صادق باشید.
• به کودکان بگویید که آن‌ها هیچ تقصیری در این ماجرا ندارند.
• توضیح دهید که همسرتان به شما آسیب زده و او حق انجام چنین کاری را ندارد.
• توضیح دادن و شفاف‌سازی در مورد خشونت و فراتر رفتن از مرزهای شخصی
• به کودک خود بگویید که وظیفه شما حفاظت از خودتان و آن‌هاست.
• خانه امن، پناهگاهی مطمئن است که در آن تنها زنان و فرزندانشان زندگی می‌کنند.
• زندگی در خانه امن به این معنا نیست که کودکان دیگر هرگز پدرشان را نخواهند دید؛ توضیح دهید که در این مکان، با آرامش راهکاری مناسب برای همگان پیدا خواهید کرد.
• زندگی در خانه امن همیشگی نیست؛ اما در اینجا فرصت و حمایت لازم به شما داده می‌شود تا مسیر زندگی خود را از نو برنامه‌ریزی کنید.
• محافظت از کودکان، وظیفه و مسئولیت بزرگسالان است.
• به فرزند خود اطمینان دهید که ابراز تمامی احساسات (مانند خشم، غم یا ترس) حق اوست و پذیرفته می‌شود.