انجمن

خانه‌های زنان وین از سال ۱۹۷۸ پناه، امنیت و حمایت را برای خانمها و کودکانی که قربانی خشونت هستند، فراهم می‌کنند. هدف ما ارائهٔ مکانی امن به زنان در شرایط بحرانی است؛ جایی که بتوانند به آرامش برسند، چشم‌اندازهای تازه‌ای بیابند و بطور مستقل، مسیر زندگیِ عاری از خشونتِ خود را رقم بزنند.

خدمات ما شامل اسکان امن، مشاوره روان‌شناحتی- اجتماعی، مداخله در بحران، مشاوره حقوقی و همچنین حمایت و همراهی در پیگیری امور اداری و ارتباط با سازمان‌ها است. علاوه بر این، ما زنان را درمسیر توسعه دیدگاه‌های جدید زندگی و تمامی مسائل مرتبط با آن، حمایت می‌کنیم وآنان را در مسیر رسیدن به زندگی بدون خشونت توانمند می‌سازیم.

کارمندان خانه‌های امن زنان در وین دارای تحصیلات و تخصص در زمینه روان‌شناختی-اجتماعی،با تجارب طولانی‌مدت هستند وخدمات خود را به صورت محرمانه، محترمانه و با تکیه بر توانمندی‌ها و منابع فردی ارائه می‌دهند. نیازها و تصمیمات زنان همواره در مرکزتوجه و کار ما قرار دارد.

خانه‌های زنان در وین فراتر از یک سرپناه حمایتی هستند. ما فعالانه برای حقوق زنان تلاش می‌کنیم، خشونت را آشکار می‌سازیم و برای جامعه‌ای که در آن زنان و کودکان بتوانند با امنیت زندگی کنند، گام برمی‌داریم. زیرا هر زنی حق دارد زندگی بدون خشونت داشته باشد.

تأمین مالی

تأمین مالی خانه‌های زنان وین از طریق بودجه شهرداری وین، که توسط خدمات زنان وین (MA 57) در بخش شورای شهر زنان، خانم الکه هانل-تورچ (Elke Hanel-Torsch)، نمایندگی و سرپرستی می‌گردد.

مرکز مشاوره برای زنان به عنوان یک مرکز مشاوره خانواده، کمک‌هزینه مالی خود را از نهاد ریاست جمهوری (صدر اعظم اتریش)، بخش VI – خانواده و جوانان، اداره ۴/a – این بحش وظیفه‌اش مدیریت خدمات مشاوره و همچنین توزیع بودجه و کمک‌های مالی برای خانواده‌ها و مراکز حمایتی است؛ و به همین دلیل به مراکز مشاوره هم بودجه می‌دهد.

همراهی روان‌شناختی-اجتماعی و حقوقی در مراحل دادگاه (پرونده‌های قضایی)، از سوی وزارت دادگستری فدرال تأمین مالی/حمایت می‌شود.

پروژه ««گفتگو جهت شفاف‌سازی شرایط یا Klärungsgespräche »، از سوی وزارت فدرال در امور زنان، علوم و تحقیقات تأمین مالی می‌شود.

مرکز مشاوره «Perspektive:Arbeit یا «چشم‌اندازکاری»» از سوی اداره کار وین (AMS) حمایت مالی می‌شود.

تاریخچه

انجمن خانه‌های زنان وین در سال ۱۹۷۸ تأسیس شد. در اینجا مروری بر تاریخچه این انجمن وتحولات سیاسی مرتبط ان ارائه خواهد شد.

2026

خانه‌های امن زنان وین با ظاهری مدرن و وبسایتی جدید با تمرکز برکاهش موانع در دسترس قرار می‌گیرند.

2024

دستورالعمل یا راهنمای عملی نحوه مواجهه با خشونت در ارتباط با حق حضانت و حق دیدار با فرزند، از سوی وزارت دادگستری فدرال منتشر می‌شود. این شیوه نامه، راهنمایی را در اختیار قضات قرار می‌دهد تا در پرونده‌های حقوقی (مدنی) با موضوع خشونت برخورد مناسبی داشته باشند.

2023

سومین خانه امن زنان در وین،تغییر ماهیت کاری پیدا می‌کند و برای استفاده «زنان جوان» اختصاص داده می‌شود. در این مرکز، خدمات حمایتی و مشاوره بر اساس نیازهای خاص دختران و زنان ۱۶ تا ۲۵ سال ارائه می‌شود.

2022

پنجمین خانه زنان وین افتتاح می‌شود. در مجموع، این انجمن اکنون ۱۱۴ مکان برای زنان و ۱۱۴ مکان برای کودکان دارد.

مرکز مشاوره «Perspektive:Arbeit » افتتاح می‌شود. در اینجا، زنان قربانی خشونت برای ورود مجدد به بازار کار (یا شروع مجدد) حمایت دریافت می‌کنند.

2019

اقدامات حفاظتی از قانون حمایت در برابر خشونت گسترش می‌یابد. ممنوعیت جامع نزدیک شدن (Annäherungsverbot) معرفی می‌شود.

2018

خانه‌های زنان وین چهلمین سالگرد تأسیس خود را جشن می‌گیرند. در چارچوب این جشن، نمایشگاهی درباره تاریخچه در موزه فرهنگ عامه (Volkskundemuseum) برگزار می‌شود.

2017

مرکز مشاوره انجمن خدمات خود را گسترش می‌دهد تا مشاوره تخصصی در زمینه خشونت سایبری ارائه دهد و به طور هدفمند دانش کارشناسی را برای ارائه بهترین حمایت ممکن به زنان قربانی – هم در مشاوره روان‌اجتماعی و هم در مشاوره حقوقی و همراهی در فرآیندهای قضایی – کسب می‌کند.

2016

مجموعه مقالات کنفرانس «روح آسیب‌دیده» با مشارکت‌های به‌روز از تحقیقات و عمل و همچنین برای تبادل بین‌رشته‌ای به منظور بهبود وضعیت زنان مبتلا به بیماری‌های روانی و قربانی خشونت و فرزندانشان منتشر می‌شود.

2014

با همکاری بئات ویمر-پوخینگر، مسئول بهداشت شهر وین، و مؤسسه کارماسین، مطالعه‌ای در مورد خشونت روانی انجام می‌شود. همچنین، گزارش کنفرانس «بدون من تو هیچ نیستی – خشونت روانی در خانواده» به مناسبت سی و پنجمین سالگرد تأسیس انجمن خانه‌های زنان وین منتشر می‌شود.

مرکز مشاوره انجمن به منطقه ۱۲ منتقل می‌شود. مکان جدید فضاهای بدون مانع (باریرفری) را ارائه می‌دهد.

2013

به مناسبت سی و پنجمین سالگرد تأسیس انجمن، موضوع «خشونت روانی» مورد بررسی قرار می‌گیرد و یک کنفرانس تخصصی در این زمینه برگزار می‌شود.

2012

دومین خانه زنان وین که نیاز به بازسازی داشت، پس از تقریباً ۳۰ سال به خانه‌ای جدید منتقل می‌شود.

2011

انجمن خانه‌های زنان وین با الفریده فرشل مطالعه‌ای در مورد «خشونت جنسی علیه زنان» انجام می‌دهد. نتایج نشان می‌دهد که بسیاری از زنانی که قربانی خشونت فیزیکی و روانی هستند، خشونت جنسی را نیز تجربه کرده‌اند (۶۲٪ از ساکنان خانه‌های زنان)، اما به ندرت در مورد آن صحبت می‌کنند. این مطالعه در کنفرانسی با عنوان «… تقصیر خودت بود!؟» که با همکاری خط اضطراری زنان شهر وین برگزار شد، ارائه می‌شود.

اتریش کنوانسیون استانبول را امضا می‌کند، یک توافق‌نامه در سطح اتحادیه اروپا برای مبارزه با خشونت علیه زنان.

2008

انجمن سی‌امین سالگرد خود را جشن می‌گیرد و از یک سو کنفرانس تخصصی «۳۰ سال خانه‌های زنان: پناهگاه برای زنان، پناهگاه برای کودکان» را برگزار می‌کند و از سوی دیگر، کتاب «در ابتدا من بسیار عاشق بودم» نوشته کارین برگر و آندریا برم در کتابخانه ملی رونمایی می‌شود.

2006

بخش اقامت موقت بیشتر توسعه می‌یابد و یک تیم مستقل از مراقبان دریافت می‌کند.

2005

خط اضطراری مرکزی خانه‌های زنان وین ایجاد می‌شود. این خط با شماره ۰۵ ۷۷ ۲۲ به صورت شبانه‌روزی در دسترس است و پذیرش در خانه‌های زنان را به صورت مرکزی تنظیم می‌کند.

2002

به دلیل ظرفیت بالای خانه‌های زنان، چهارمین خانه زنان وین افتتاح می‌شود.

اولین خانه زنان وین به مکان‌های بزرگ‌تر منتقل می‌شود.

1999

بخش اقامت موقت با اجاره یک خانه اقامتی موقت گسترش می‌یابد.

مرکز مشاوره بزرگ‌تر شده و به مکان‌های بزرگ‌تر و مرکزی‌تر منتقل می‌شود.

1997

قانون حمایت در برابر خشونت با همکاری چند نهاد تدوین می‌شود که در سال ۱۹۹۷ به اجرا در می‌آید. این قانون به قربانیان خشونت خانگی امکان می‌دهد در محیط آشنای خود بمانند، در حالی که فرد خشن باید خانه مشترک را ترک کند. برای حمایت از قربانیان، مراکز مداخله (امروزه مراکز حمایت در برابر خشونت) تأسیس می‌شوند.

1996

سومین خانه زنان وین افتتاح می‌شود. علاوه بر این، خانه‌های زنان وین همکاری و آموزش سایر گروه‌های شغلی، مانند بخش بهداشت و مربیان، را تقویت می‌کنند.

1993

خانه‌های زنان وین آپارتمان‌هایی را برای زنانی که دیگر به طور حاد قربانی خشونت نیستند اما همچنان به حمایت روان‌اجتماعی نیاز دارند، اجاره می‌کنند. بخش اقامت موقت تأسیس می‌شود.

1992

علاوه بر کار با زنان و کودکانی که در خانه‌های زنان زندگی می‌کنند، مشاوره‌های سرپایی و تلفنی زیادی برای زنانی که قربانی خشونت هستند اما نیازی فوری به پناهگاه ندارند، انجام می‌شود. برای ارائه حمایت کافی به این گروه هدف، مرکز مشاوره برای زنان تأسیس می‌شود.

1989

همکاری با پلیس از طریق آموزش‌های حمایت در برابر خشونت برای دانشجویان پلیس گسترش می‌یابد. این آموزش‌ها توسط کارکنان خانه‌های زنان وین انجام می‌شود.

1980

به دلیل نیاز بالا، دومین خانه زنان وین افتتاح می‌شود. در آن زمان هنوز هیچ خانه زنی در سایر ایالت‌های فدرال وجود نداشت.

1978

انجمن خانه‌های زنان وین تأسیس می‌شود و اولین خانه زنان اتریش در وین افتتاح می‌گردد. این اقدام با ادغام دانشجویان آکادمی اجتماعی آغاز شد. آنها توسط سیاستمداران یوهانا دونال و ایرمتروت کارلسون حمایت شدند.